พินพิน~สะดุ่ย

คำเตือน

เฮตาเลียเป็นการ์ตูนที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องประเทศ ซึ่งเขียนขึ้นเพื่อความบันเทิง
หากรับไม่ได้ หรือไม่ไหวจะเคลียร์ เราขอแนะนำให้ท่านกรุณาเดินออกจากบลอคไปอย่างสงบค่ะ ขอบพระคุณ..

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

โผล่หัวมาอัพ...  หลังจากที่หายไปนานมากกกกกกกกกกกกกกก............

ช่วงนี้ไปมหาลัยทุกวันเลยค่ะ
ตั้งแต่สัมภาษณ์ ตรวจร่างกาย บลา บลาและบลา..

เมื่อวานก็เพิ่งไปเปิดวิ่งของคณะมา ... 
วิ่งจากคณะไปอักษร มันก็ไม่ไกลนะ แต่.. วิ่งไงคะ  ประเด็นคือวิ่ง  เหนื่อยค่ะ เหนื่อย
เรายิ่งเป็นคนไม่ออกกำลังกายอยู่ เลยเหนื่อยง่ายจริงจัง...

โผล่หัวมาอัพ...  อัลฟ์คุงกับมือปริศนา.. ฮ่า ฮ่า ฮ่า

v
v
v
v
v



นั่นมือใครน่ะ  อร๊า.....  มือใคร  มือใครกันนะ...  /โดนตบ

(คาดว่าทุกท่านน่าจะทราบกันดี 5555)


ภาพเต็ม ...เชิญเลื่อนลงไปเยอะๆค่ะ
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v
v






>>> จิ้มสิคะ <<<


.

.

.

.



จิ้มไม่ได้เหรอคะ....??

จิ้มไม่ได้ใช่มั๊ยคะ...??

ไม่ต้องตกใจ...  จะไปจิ้มได้ยังไงล่ะคะ......


ในเมื่อมันยังไม่เสร็จ........................................../วิ่งหลบสหบาทา สากกระเบือ ครก คำด่าทอ ไปยาลน้อย ล ไปยาลน้อย  (ใครก็ได้บอกเราทีว่าไปยาลมันอยู่ส่วนไหนของคีย์บอร์ด T T)

................................................................

555555555555

มันยังไม่เสร็จจริงๆค่ะ พราก...

อัพเลวสุดๆ... เลวจริงๆ 555

แค่อยากอัพบลอคค่ะ เพราะรู้สึกว่าดองนานเกินไปแล้ว ฮ่าๆๆ....
จะพยายามเข็นออกมาให้เร็วที่สุด.. ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ เฮือก..........เพราะช่วงนี้ไม่ว่างจริงจังมากๆ...
อยากกลับไปช่วงระหว่างรอผลจังเลย  เป็นช่วงที่สบายที่สุดในชีวิตแล้วมั๊ง... พราก...

ขออภัยค่ะ 5555



อนึ่ง... ตอนนี้ก็รู้สึก..อะไรซักอย่าง บอกไม่ถูกค่ะ  มีเหตุผลและมีต้นเหตุ
ก็เลยทำให้เมื่อวานฟังเพลงแล้วร้องไห้ด้วยล่ะ   อาา....  เป็นคนที่จิตใจอ่อนไหวจริงๆ 55

เพลง Sakura no Ame  ที่ซอม่อนส่งมาให้ค่ะ..  ร้องไห้แบบ พรากกกกกกกก เลยค่ะ



แอบชอบเวอร์ชั่นนี้ค่ะ....  ขอแปะเวอร์ชั่นนี้ล่ะกัน ขอโทษนะมิคุ 555

อันนี้คำแปล..

(คำแปล)

ต่อให้เราเดินทางไปยังสถานที่ที่ต่างกันไป

ก็ยังเป็นเพื่อนกัน

แน่อยู่แล้ว ไม่ต้องถามหรอก

วันวานเจิดจ้าที่หลากหลายไปด้วยแต่ละคนในกลุ่มพวกเรานั้น

ช่วยให้ชั้นยืดอกภูมิใจ ผลักดันชั้นไปข้างหน้า

สนามโรงเรียนที่เราแข่งขันกันจนฝุ่นกระจาย

ชุดนักเรียนอึดอัดที่พวกเราใส่กันแบบหลุดลุ่ย

อักษรมือบอนที่เขียนไว้บนโต๊ะ

ไม่ว่าจะสิ่งไหนก็เป็นสิ่งพิสูจน์ถึงพวกเรา

เพียงแค่จำนวนของความทรงจำที่ถ่ายทอดลงในกระดาษคำตอบสีขาวได้ไม่หมดนั้น

ก็ทำให้น้ำตาซึมแล้ว

เพราะยังเป็นเด็ก เรื่องทำให้คนอื่นเจ็บปวดก็เคยทำ

แล้วพวกเรานั้นโตเป็นผู้ใหญ่บ้างรึเปล่านะ

สายฝนของดอกซากุระที่ร่วงผ่านหน้าต่างห้องเรียน

ลงมาสัมผัสฝ่ามืออย่างแผ่วเบา

คว้ามันมาสู่หัวใจ

ปล่อยช่อดอกไม้ที่คือพวกเรามารวมกันนั้น

ออกไปสู่ท้องฟ้า

ขอว่าอย่าลืมนะ

ถึงตอนนี้...

พวกเราจะเป็นแค่กลีบดอกไม้เล็กๆ

แต่พวกเรานั้นก็ไม่ได้อยู่เพียงลำพัง

ผลไม้แห่งรักที่เจอในตู้รองเท้า⁽¹⁾

คำบ่นไม่พอใจที่เอ่อล้นออกมาบนระเบียงตึกเรียน

แผนการในชีวิตข้างหน้าที่วาดกันไว้บนดาดฟ้า

ไม่ว่าจะสิ่งไหนก็เป็นสิ่งพิสูจน์ถึงพวกเรา

แม้จะไม่มีเขียนเอาไว้ในใบจบการศึกษา

แต่เราก็ได้เรียนรู้ที่จะเชื่อใจและรักในผู้อื่น

ร้องไห้

หัวเราะ

ดีใจ

โมโห

ท้องฟ้าสดใสสีครามเหมือนกับพวกเรา

สายรุ้งดอกซากุระที่ผ่านเข้ามาทางหน้าต่างห้องเรียน

เสี้ยวหนึ่งแห่งความฝัน

ทำให้ในใจนั้นเต้นรัว

ขอให้เชื่อว่าการลาจากนี้มีไว้เพื่อให้เราได้พบกันใหม่

แล้วโบกมือให้แก่กันเถอะ

ขอว่าอย่าลืมนะ

วันใดสักวัน...

พวกเราจะผลิบานกลีบดอกไม้กลีบใหญ่

แล้วมาพบกันที่นี่อีกครั้ง

ท่ามกลางที่เรียนตั้งไม่รู้กี่หมื่นพัน

กลับมีปาฏิหาริย์ให้พวกเราได้เวียนมาพบกัน

ไม่ว่าจะอายุมากขึ้นเพียงใด ก็ขออย่าให้มันเปลี่ยนไปนะ

รอยยิ้มอ่อนโยนนั้นน่ะ

สายฝนของดอกซากุระที่ร่วงผ่านหน้าต่างห้องเรียน

ลงมาสัมผัสฝ่ามืออย่างแผ่วเบา

คว้ามันมาสู่หัวใจ

ปล่อยช่อดอกไม้ที่คือพวกเรามารวมกันนั้น

ออกไปสู่ท้องฟ้า

ขอว่าอย่าลืมนะ

ถึงตอนนี้...

พวกเราจะเป็นแค่กลีบดอกไม้เล็กๆ

แต่พวกเรานั้นก็ไม่ได้อยู่เพียงลำพัง

วันใดสักวัน...

พวกเราจะผลิบานกลีบดอกไม้กลีบใหญ่

แล้วมาพบกันที่นี่อีกครั้ง

ไม่ว่าชั้นจะรู้สึกเจ็บปวดซักแค่ไหน

ชั้นก็จะไม่มีวันพูดคำว่า ลาก่อน

ตัวตนของเธอจะยังคงอยู่ในในของชั้นเสมอ

...อยากเห็นรอยยิ้มของเธออีกสักครั้ง

1 โรงเรียนญี่ปุ่นจะมีตู้ใส่รองเท้าเพื่อให้นักเรียนถอดรองเท้าที่ใส่มาโรงเรียนเก็บไว้ในตู้ แล้วเปลี่ยนไปใส่คู่ที่ใช้เดินในโรงเรียนแทน เพราะว่าทุกคนต้องมาแวะที่นี่ทุกเช้าและเย็น จึงเป็นอีกตำแหน่งหนึ่งนอกจากในเก๊ะของโต๊ะเรียนที่คนมักจะนิยมหยอดจดหมายรักไว้

เครดิตจากบลอค http://aiko-no-heya.exteen.com/20081211/hatsune-miku-sakura-no-ame ค่ะ ก็อปคำแปลมาทั้งดุ้น ...= ="
ขอบคุณมากสำหรับคำแปลค่ะและซอม่อนที่ส่งเพลงนี้มาให้ในอารมณ์ "จ่ง" ของเรา 55555
สะกิดต่อมสุดๆ น้ำตาพุ่งงงงง เลย  กรี๊ดดดด



ทีแรกอ่านเนื้อก่อน แล้วก็ไปกดฟังเพลง แค่นั้นล่ะ... น้ำตาทะลักเป็นสายเลือดค่ะ
ไม่ได้ร้องไห้ขนาดนี้มาตั้งแต่วันปัจฉิม ม.6 ล่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
อ่อนไหวจริงๆน้าเนี่ย  555 

อนึ่ง สำหรับซอม่อนผู้ที่เราระบายให้ฟัง ก็มาสู้ต่อไปกันเถอะ 555    ไม่ต้องเขียนว่าเรื่องอะไรนะ กร๊ากๆๆ..

จบเอนทรี่ค่ะ..........
จะพยายามปั่นรูปให้เสร็จ = ="" 
ไปล่ะค่ะ..  แล้วเจอกันค่ะ..


ปล.และแล้วเราก็ได้เจอกันวันวิ่งนะเนย์ 555  ถึงแม้จะเป็นเพียงเสี้ยววินาที อร๊ากกก.....TT^TT   ไม่เป็นไร 55
     เดี๋ยวก็ต้องได้เจอบ่อยๆ ฮ่าๆๆๆ  (ก็วิ่งทุกวันนี่นะ TwT)