ศิลป์จุ่ม

posted on 05 Jul 2009 16:33 by sassygirl  in Diary
ศิลป์จุ่ม....  เป็นวันอะไรที่....สุดยอดมากๆ.........
ทีแรกเราเกือบไม่ได้มาแล้ว T T   เพราะว่าอาหารเป็นพิษ แล้วเพิ่งออกจากโรงพยาบาลเมื่อวันอังคาร เหอะๆ..
จริงๆไม่ได้เป็นไรมาก แค่อ่อนเพลียกับเหนื่อยง่ายแล้วก็เป็นลมง่าย 5555  - - 

อาทิตย์ที่แล้วเค้าซ้อมเต้น tom tom กัน  อนึ่ง...เรียกว่าไม่ได้เต้นเลยก็ได้มั๊ง เต้นไปรอบเดียวเอง เพราะว่ามาเข้าก็วันพฤ.และ  แถมผูกผ้าแดงคนป่วยอีก - -

วันศุกร์มี tom tom night ก็ไม่ได้เต้นอีก - -    นั่งอยู่กลางวงแหกปากร้องเพลง
แล้วตอนหลังงานเลิกพี่ๆรหัสพาไปเลี้ยงอาหารญี่ปุ่นที่ร้านโกเบ  TwT  ขอบคุณมากค่ะ โฮก~~~

พอวันศิลป์จุ่ม ตอนเช้ามีปากเสียงเล็กน้อยกับพระมารดา... เนื่องจากแม่ไม่อยากให้มา แต่เอาจริงๆเราก็ไม่ได้เป็นอะไรมากขนาดนั้นซักหน่อย...  แต่แล้วเถียงไปเถียงมาสรุปก็ได้มา
ซึ่งถ้าไม่ได้มานี่คงเสียใจไปจนวันตายเลย 555    พลาดดดดดดดดดดมากๆจริงๆ....

มาถึง 8 โมงกว่าๆ ไปปฏิญาณตนหน้าพระรูป 2 รัชกาล จากนั้นพี่ๆก็พาขึ้นไปสตูชั้น 6 เอากระเป๋าไปวาง
ในกระเป๋าก็มีข้าวของสำหรับเปลี่ยนเสื้อผ้า และอาบน้ำ?   คือเราเอาไรมาไม่มาก นึกว่าแบบ.. แค่เปื้อนๆนิดหน่อย เดี๋ยวเอาน้ำล้างๆก็ออก........  แต่มัน  ม่ายช่าย........... 55555   

ขึ้นมาบนห้องสตูก็กินข้าวเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดสีดำ แล้วก็รอให้ข้างล่างพร้อม ตอนรอนี่ก็นอนหลับกันระเกะระกะเกลื่อนกลาดมาก - -  ซักพักก็ให้ผู้ชายขึ้นมานั่งอยู่ในห้องเดียวกัน.........

ชุดแต่งกายผู้ชายไม่ไหวแล้วววววววววววววววววววววววววว.......... 
เลือดพุ่งอย่างแรงห่ะ  55555555          ประกาศตนเป็นแฟนคลับเพื่อนๆไปหลายคนมาก 55555555

จากนั้นก็รอ..ร๊อ..รอต่อไป รอ แล้วก็นอนแล้วก็รอแล้วก็นอน = =
พอข้างล่างพร้อม พี่ๆเค้าก็ให้เดินลงไปคือตอนนั้นเราแบบ โคดกลัวอะ เพราะว่ายังเต้นไม่คล่อง - -
แต่ก็เต้นรอบเดียวเองนะ ผิดบ้างอะไรบ้างพอเป็นพิธี จะไปผิดก็ตอนก้มๆเงยๆนี่แหละ
แต่แบบว่าพี่เค้าเพ้นท์พื้นสวยมากกกกกก   เสาโทเทมก็สวยอะ ชอบบบบบ    สวยโคดๆๆๆๆๆๆๆๆ
พอเต้นเสร็จก็ลงไปนั่งเหนื่อยหอบกันไปตามประสาคนอ่อนแอ 5555555   

เมื่อวานมีรุ่นพี่ปีโตๆมากๆๆๆๆๆๆๆๆ แบบว่าอายุเกิน 60 แล้วก็มา แบบประทับใจมากค่ะ TwT 
จากนั้นก็ให้ลุก ไปให้รุ่นพี่ปีสูงมากๆๆๆๆ เอาสีมาทาหน้า ทาตัว รู้สึกว่าจะเป็นสีอะคริลิค กับสีอะไรซักอย่างที่มันละลายน้ำได้  พี่ๆเพ้นท์กันได้เฮฮามาก  เราโดนทาสีแดงที่คอ กับอีกครึ่งหน้า 55  แล้วก็มีสีน้ำเงินแต้มๆที่แขน
พอทาสีกันเสร็จก็ให้เดินแบบเชือก...

คือเชือกเป็นอะไรที่แบบ หนักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  ไม่ไหวจะเคลียร์ค่ะ เส้นเชือกก็แบบใหญ่อลังการมาก หนักจริงๆ
แบกเชือกทุกคนทั้งคณะ ห้ามหย่อน เรียกพิธีแห่เชือกค่ะ
ต้องเดินแห่เชือกเส้นหนาๆนั่นไปรอบจุฬาแล้วก็ร้องเพลงคณะไปด้วย สลับกัน 2 เพลงวนไปวนมา
เราแบบ ถือเชือกจนแขนล้า เหนื่อยมาก แหกปากร้องเพลงก็เหนื่อย ร้องจนมันร้องต่อไม่ไหว เชือกก็แบกจนปวดแขนแบบ แทบยกแขนไม่ขึ้น คือหนักมาก T T
พอแห่เชือกรอบจุฬากลับมาที่คณะ โดนสาดน้ำสีใส่อีก อา.... ชุ่มไปทั้งตัว 555
ก็มารวมกันตรงลานหน้าประตูแสงอรุณ ทีนี้เอาแบบรถดับเพลิงมาฉีดน้ำใส่เลยค่ะ...........

ก็เปียกมะลอกมะแลกยิ่งกว่าลูกหมาตกน้ำอีก   จากนั้นก็ขึ้นไปชั้น 6 ไปอาบน้ำ เปลี่ยนมาใส่ชุดพิธีการเพื่อเข้าพิธีแห่โคม ก็เดินแห่โคมรอบๆจุฬาเหมือนกัน แล้วก็ร้องเพลงแห่โคมไปด้วย
เสร็จแล้วก็กลับมาที่คณะ นั่งรวมกันอยู่หน้าประตูกลาง พี่ว้ากก็พูดๆไปว่าแบบวันนี้เป็นไงอะไรบ้าง
แล้วคำสุดท้ายที่พี่ว้ากพูด เราแบบ เกือบจะห้องไห้เลยตอนนั้น

ผมขอคุณเป็นน้องได้มั๊ยครับ...

แบบ...เราตะโกนคำว่าได้ค่ะจนสุดเสียง สุดเสียงจริงๆ  TwT

จากนั้นก็เดินผ่านประตูกลางเข้ามายืนที่คอร์ทบอลเบียดๆกันหน่อย โดยมีพี่ๆทุกชั้นปียืนล้อมแล้วก็ร้องเพลงต้อนรับน้องจากนั้นก็โปรยใบจามจุรีลงมา.........
ตอนที่เค้าโปรยใบจามจุรีแบบ มันซึ้งมากเลยค่ะ แต่หลังจากนั้นใบชักมาเป็นก้อนๆใหญ่ๆ ตกใส่หัวพลั่กๆๆๆ
ก็เกิดอาการฮา เมื่อก้อนใบจามจุรีมหึมาหล่นกระทบหัวกบาล ......
แล้วคือเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก   แบบท่วมรองเท้าอย่างรุนแรงฮามาก

แล้วก็มีเสียงฮือฮาเนื่องจากมีจุดพลุกันค่ะ เราก็แหกปากไปอย่างบ้าคลั่ง
จากนั้นเสียงฮือฮาก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ดังกว่าเก่าเพราะพอหันไปมองตรงชั้น 2 ของตึก ไฟเริ่มโผล่มาทีดวงๆเรียงต่อกันเป็นตัว S จากนั้นก็ตัว T แล้วก็ตัว U   แล้วเลข 7 ก็ตามมา ตอนที่ไฟเริ่มที่ตัว S ตอนแรกยังไม่อะไร
พอมาตัว T ก็เริ่มแบบไม่ไหวแล้วนะ ตัว U  .....พอเลข 7 ขึ้นมาน้ำตาไหลเลย... เลข 7 อีกตัวมาคราวนี้น้ำตาไหลพรากเลย..........

STU77

แบบ ไม่ไหวแล้ว คือประทับใจมาก แล้วอารมณ์ตอนนั้นแบบ ได้รุ่นแล้วนะ ไม่ใช่น้องใหม่แล้ว เป็นน้องปี 1 แล้วนะ.... น้ำตาไหลพรากเลยค่ะ 
แล้วเอเอ้ก็ขึ้น เราตะโกนเอ้จนแบบ ไม่ไหวแล้ว เจ็บคอมาก ไม่มีเสียง แต่ก็ยังจะโกนต่อไป ไม่ไหวแล้วค่ะ TwT

ศิลป์จุ่ม...... ประทับใจมากๆเลย  ถ้าไม่ได้มานี่พลาดมากๆ เสียใจไปจนวันตายเลยค่ะ TwT

หลังจากจบแล้วก็ขึ้นไปเปลี่ยนเป็นชุดธรรมดาแล้วก็ลงมางานเลี้ยง งานเลี้ยงเป้นอะไรที่เซอไพร้อีกแล้ว ทั้งพี่เช็คชื่อที่เมาจริงๆ 555   พี่วิ่ง  พี่เชียร์ พี่เชีนร์ปิ๊งมากค่ะ โดยเฉพาะพี่ชายนี่นะคะ น่ารักโคดดดดด...ที่กรี๊ดที่สุดเห็นจะเป็นพี่ว้ากค่ะ   แบบ ทำไปได้นะคะ......พี่ว้ากขา... แบบไม่ไหวแล้วค่ะ กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
จากนั้นก็ดิ้นๆๆๆกันไปจนถึงเกือบตี 1 ค่ะพ่อกับแม่มารับตอนเที่ยงคืนห้าสิบพอดี...

เป็นวันที่เหนื่อย แต่สนุก และประทับใจจริงๆค่ะ....


ชอบคำพูดของพี่ว้ากที่ว่า ข้างๆนั่นน่ะ เพื่อนคุณ.. อย่าทิ้งเค้านะครับ...

นั่นสินะ...  อย่าทิ้งเค้า...  แต่ทำไมตอนนี้เรารู้สึกจะเข้าใจความเหงาของท่านอาเธอร์ที่ต้องอยู่คนเดียวหลังจากอัลฟ์ประกาศอิสรภาพไปแล้วก็ไม่รู้ ?
ช่างมันเถอะ ถึงพูดไปยังไงก็ไม่มีประโยชน์อยู่ดี ก็คงได้แต่คิดในใจกับระบายที่บ้านให้พี่ฟังมั๊ง ....



"...ข้างๆนั่นน่ะเพื่อนคุณ  อย่า ทิ้ง เค้านะครับ......"